Cyklinowanie wraz z doświadczoną ekipą parkieciarzy

Kontakt

+ 48 500 551 515

warszawacyklinowanie@wp.pl

Proces pracy maszyn do szlifowania, służący wyrównaniu powierzchni i pozbycia się zarysowań, nazywamy cyklinowaniem. W tym celu stosujemy przede wszystkim cykliniarki, ale też maszyny z powierzchnią ścierną różnej grubości oraz polerki i narzędzia do rantów.

Zanim poddamy naszą powierzchnię cyklinowaniu, będziemy potrzebować kilku specjalistycznych maszyn. Podstawowym narzędziem jest wspomniana wcześniej cykliniarka, ale oprócz niej musimy posiadać też tak zwaną rantówkę, którą będziemy cyklinować brzegi, jak i polerkę. Wypożyczenie maszyn z wypożyczalni wiąże się ze ścisłym skontrolowaniem ich sprawności. Maszyny te szczegółowo opisuje dział Cyklinowanie-maszyny. Należy pamiętać, że nieprawidłowe ustawienie cykliniarki może spowodować trwałe uszkodzenie podłogi bez szans na późniejszą renowację bez zmiany klepki.
Do cyklinowania nadają się nowe podłogi, o ile minął odpowiedni czas, od kiedy zostały ułożone. Musimy upewnić się, czy klej zawiązał tak, jak mówi o tym producent. Podłogi już stare i wysłużone również mogą być cyklinowane, ale ma to na celu głównie ich odrestaurowanie. Potrzebujemy odpowiednich maszyn cykliniarskich, jak i papierów ściernych, różniących się od siebie stopniem gradacji. Na ogół rozpoczynamy od założenia na cykliniarkę papieru z granulacją 36. Jeśli jednak deski są stare i pokrywa je farba, możemy zastosować granulację 24. Na zakończenie nakładamy papier o granulacji 120 i siatki ścierne. Dzięki szlifowaniu uzyskamy efekt nieskazitelnie gładkiej i równej powierzchni, którą można będzie wykańczać. Ubytki między poszczególnymi płytkami można wypełnić masą szpachlową w procesie szpachlowania. Mieszanina masy szpachlowej i pyłu, który zostaje po cyklinowaniu przybiera taką samą barwę, jaką mają wykorzystane drewniane elementy. To, co pozostanie, musimy ponownie poddać procesowi cyklinowania. Aby dotrzeć do miejsc pominiętych przez cykliniarkę używamy cyklin oraz szlifierek kątowych. Praca polerki ma duże znaczenie przy zacieraniu różnic między cykliniarkami taśmowymi pracującymi na środku podłogi, a maszynami rotacyjnymi przy brzegach pomieszczeń. Polerki można używać także do nanoszenia wosku, jak i do przetarcia lakieru między kolejnymi warstwami.
Istotne dla końcowego efektu są sposoby przejazdu cykliniarką. Osoba obeznana w temacie będzie wiedzieć, że aby otrzymać równą powierzchnię nie wystarczy tylko cyklinować wzdłuż usłojenia drewna. To, w jaki sposób przebiega pierwszy przejazd i następne zależy od tego, jaki kierunek ostatecznego przejazdu najniższą granulacją obierzemy. W razie jakichkolwiek błędów, wyjdą one po lakierowaniu powierzchni cyklinowanej.
Duże znaczenie w końcowym wyglądzie podłogi odgrywa kierunek, w jakim ją ostatecznie cyklinujemy, zwłaszcza jeśli parkiet jest ułożony w tak zwaną jodełkę. Jeśli chcemy zobaczyć neutralny wygląd podłogi cyklinowanej, ostatnie cyklinowanie stosujemy pod kątem do każdej klepki. Jeśli jednak będziemy cyklinować wzdłuż danego rzędu, poprzecznie do kolejnego, naszym oczom ukażą się pasy jaśniejszego i ciemniejszego drewna. Uzyskany efekt zneutralizujemy albo polerką, albo urządzeniami w stylu Lagler Trio.

W przypadku cyklinowania podłogi we własnym zakresie, proponujemy kilka podstawowych wskazówek. Należy systematycznie sprawdzać stan techniczny maszyn cyklinujących oraz ich czystość, zwłaszcza w okolicy kółek oraz wałka głównego. Przez brudne kółka można łatwo uszkodzić powierzchnię cyklinowaną, co zdarza się niebywale często. Ważne jest również, aby sprawdzać zużycie materiałów ściernych. Cyklinowane powierzchnie wymagają utrzymywania ich w czystości, a szlifierki z tzw. pasem bezkońcowym często wciągają zanieczyszczenia między wałek główny a wałek napinający. Może to doprowadzić do uszkodzenia obu wałków, a tym samym wygenerować znaczne koszty. Każdy niepokojący dźwięk czy wibracja powinny u nas spowodować odruch wyłączenia cykliniarki. Dalsza praca na uszkodzonej, nawet w niewielkim stopniu, maszynie może spowodować jej poważniejsze uszkodzenia. Ma to miejsce zwłaszcza przy wałkach, które prowadzą papier.
Parkiety stare można, a nawet należy poddawać cyklinowaniu. Powyższe zdjęcie przedstawia cyklinowanie podłogi z drewna sosnowego, liczącej blisko sto lat. Niektóre gatunki drewna, takie jak na przykład dąb mają zdolność głębokiej wchłanialności brudu oraz wilgoci, które powodują jego odbarwianie. Aby tak się nie stało, należy stosować specjalistyczne środki ochronne. Są też podłogi, które bardzo dobrze reagują na cyklinowanie i wyglądają jak nowe. Oby takich podłóg na Państwa i naszej drodze nigdy nie brakowało.

  • + 48 500 551 515
  • |
  • warszawacyklinowanie@wp.pl

Proces pracy maszyn do szlifowania, służący wyrównaniu powierzchni i pozbycia się zarysowań, nazywamy cyklinowaniem. W tym celu stosujemy przede wszystkim cykliniarki, ale też maszyny z powierzchnią ścierną różnej grubości oraz polerki i narzędzia do rantów.

Zanim poddamy naszą powierzchnię cyklinowaniu, będziemy potrzebować kilku specjalistycznych maszyn. Podstawowym narzędziem jest wspomniana wcześniej cykliniarka, ale oprócz niej musimy posiadać też tak zwaną rantówkę, którą będziemy cyklinować brzegi, jak i polerkę. Wypożyczenie maszyn z wypożyczalni wiąże się ze ścisłym skontrolowaniem ich sprawności. Maszyny te szczegółowo opisuje dział Cyklinowanie-maszyny. Należy pamiętać, że nieprawidłowe ustawienie cykliniarki może spowodować trwałe uszkodzenie podłogi bez szans na późniejszą renowację bez zmiany klepki.
Do cyklinowania nadają się nowe podłogi, o ile minął odpowiedni czas, od kiedy zostały ułożone. Musimy upewnić się, czy klej zawiązał tak, jak mówi o tym producent. Podłogi już stare i wysłużone również mogą być cyklinowane, ale ma to na celu głównie ich odrestaurowanie. Potrzebujemy odpowiednich maszyn cykliniarskich, jak i papierów ściernych, różniących się od siebie stopniem gradacji. Na ogół rozpoczynamy od założenia na cykliniarkę papieru z granulacją 36. Jeśli jednak deski są stare i pokrywa je farba, możemy zastosować granulację 24. Na zakończenie nakładamy papier o granulacji 120 i siatki ścierne. Dzięki szlifowaniu uzyskamy efekt nieskazitelnie gładkiej i równej powierzchni, którą można będzie wykańczać. Ubytki między poszczególnymi płytkami można wypełnić masą szpachlową w procesie szpachlowania. Mieszanina masy szpachlowej i pyłu, który zostaje po cyklinowaniu przybiera taką samą barwę, jaką mają wykorzystane drewniane elementy. To, co pozostanie, musimy ponownie poddać procesowi cyklinowania. Aby dotrzeć do miejsc pominiętych przez cykliniarkę używamy cyklin oraz szlifierek kątowych. Praca polerki ma duże znaczenie przy zacieraniu różnic między cykliniarkami taśmowymi pracującymi na środku podłogi, a maszynami rotacyjnymi przy brzegach pomieszczeń. Polerki można używać także do nanoszenia wosku, jak i do przetarcia lakieru między kolejnymi warstwami.
Istotne dla końcowego efektu są sposoby przejazdu cykliniarką. Osoba obeznana w temacie będzie wiedzieć, że aby otrzymać równą powierzchnię nie wystarczy tylko cyklinować wzdłuż usłojenia drewna. To, w jaki sposób przebiega pierwszy przejazd i następne zależy od tego, jaki kierunek ostatecznego przejazdu najniższą granulacją obierzemy. W razie jakichkolwiek błędów, wyjdą one po lakierowaniu powierzchni cyklinowanej.
Duże znaczenie w końcowym wyglądzie podłogi odgrywa kierunek, w jakim ją ostatecznie cyklinujemy, zwłaszcza jeśli parkiet jest ułożony w tak zwaną jodełkę. Jeśli chcemy zobaczyć neutralny wygląd podłogi cyklinowanej, ostatnie cyklinowanie stosujemy pod kątem do każdej klepki. Jeśli jednak będziemy cyklinować wzdłuż danego rzędu, poprzecznie do kolejnego, naszym oczom ukażą się pasy jaśniejszego i ciemniejszego drewna. Uzyskany efekt zneutralizujemy albo polerką, albo urządzeniami w stylu Lagler Trio.

W przypadku cyklinowania podłogi we własnym zakresie, proponujemy kilka podstawowych wskazówek. Należy systematycznie sprawdzać stan techniczny maszyn cyklinujących oraz ich czystość, zwłaszcza w okolicy kółek oraz wałka głównego. Przez brudne kółka można łatwo uszkodzić powierzchnię cyklinowaną, co zdarza się niebywale często. Ważne jest również, aby sprawdzać zużycie materiałów ściernych. Cyklinowane powierzchnie wymagają utrzymywania ich w czystości, a szlifierki z tzw. pasem bezkońcowym często wciągają zanieczyszczenia między wałek główny a wałek napinający. Może to doprowadzić do uszkodzenia obu wałków, a tym samym wygenerować znaczne koszty. Każdy niepokojący dźwięk czy wibracja powinny u nas spowodować odruch wyłączenia cykliniarki. Dalsza praca na uszkodzonej, nawet w niewielkim stopniu, maszynie może spowodować jej poważniejsze uszkodzenia. Ma to miejsce zwłaszcza przy wałkach, które prowadzą papier.
Parkiety stare można, a nawet należy poddawać cyklinowaniu. Powyższe zdjęcie przedstawia cyklinowanie podłogi z drewna sosnowego, liczącej blisko sto lat. Niektóre gatunki drewna, takie jak na przykład dąb mają zdolność głębokiej wchłanialności brudu oraz wilgoci, które powodują jego odbarwianie. Aby tak się nie stało, należy stosować specjalistyczne środki ochronne. Są też podłogi, które bardzo dobrze reagują na cyklinowanie i wyglądają jak nowe. Oby takich podłóg na Państwa i naszej drodze nigdy nie brakowało.